Mee in het autopsielabo: doodgereden wolf in Zoersel lijkt niet Ben, kenmerkende staartvlek ontbreekt

De autopsie gebeurt bij het INBO in Geeraardsbergen.

De autopsie van de doodgereden wolf uit Zoersel lijkt uit te wijzen dat het niet om wolf Ben gaat. "Op basis van de eerste visuele inspectie zien we dat deze wolf bepaalde vlekken niet heeft, die we wel op foto's van Ben zien",klinkt het bij het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO). "Maar dat volstaat niet. DNA-stalen moeten nu zekerheid brengen."

Op de kille roestvrijstalen autopsietafel van het INBO in Geraardsbergen, ligt een imposant roofdier te wachten op inspectie. "Het is een uit de kluiten gewassen mannetjeswolf van 43 kilogram", zegt veearts Kristof Baert. "Dit is echt een groot dier. De meeste wolven die we binnenkrijgen zijn jonge exemplaren van een goede 30 kilogram."

Zelfs bij het INBO is het kadaver een attractie. Er ligt niet elke dag een wolf in de koeling. Verschillende wetenschappers steken voor de start van de autopsie hun neus door de deur. "Is het je eerste wolf", vraagt Kristof aan een andere collega. De dierenarts is alvast niet aan zijn proefstuk toe. "Voor mij is dit de de 19e wolf die ik aan een autopsie onderwerp sinds Roger in 2019."

Deze wolf werd gisteren dood teruggevonden langs de snelweg E34 in Zoersel. Zou het gaan om wolf Ben? Het 'nieuwe lief' van wolvin Emma uit de Noorderkempen. Of is dit een rondzwervende nieuwkomer? Een autopsie en DNA-onderzoek moeten die vraag beantwoorden.

Welkom Wolf stipte bovendien aan dat jagers doodgeschoten wolven soms als verkeersslachtoffers dumpen. Veel vragen dus voor dierenarts Kristof en zijn team.

Eerst wordt de wolf opgemeten en aan een uiterlijke inspectie onderworpen.

Terwijl er een aantal teken uit de vacht van het dier verwijderd worden, ligt een eerste conclusie voor de hand. "Uiterlijk lijkt alles te wijzen op een verkeersongeval. Een auto of truck heeft de wolf geraakt aan zijn kop", klinkt het al snel bij de wetenschappers. De tanden van de wolf zijn aan de rechterkant verbrijzeld. Bovendien heeft het dier verschillende schaaf- en impactwonden op poten en lijf. 

Het INBO beschikt evenwel niet over een grote RX-scan om dieren met röntgenstralen te onderzoeken op metaalpartikels zoals kogels. Maar niets wijst erop dat er iets anders aan de hand is dan een aanrijding, ook al waren er geen getuigen van een ongeval.

Over naar de andere vraag: welke wolf ligt er op de autopsietafel? De biologen en dierenartsen fotograferen en indexeren meticuleus elk deel van de wolf. Vooral de staart en keel worden goed bekeken, met een reden.

Deze wolf heeft geen grote zwarte vioolvormige vlek op zijn staart, zoals wolf Ben

Kristof Baert, dierenarts INBO

"Op foto's en camera-opnames van wolf Ben is te zien hoe hij een vioolvormige zwarte vlek op de staart heeft. Die vinden we op het eerste zicht niet terug op dit kadaver", zegt dierenarts Kristof Baert. Ook de keelvlekken ontbreken waardoor een eerste voorzichtige conclusie luidt dat het vermoedelijk niet wolf Ben is.

"Maar visueel onderzoek is nooit sluitend, we houden dus een slag om de arm", benadrukt Baert. "We hebben gisteren DNA-stalen genomen van dit dier. Een stuk van de tong wordt nu in het labo onderzocht. Er is namelijk een Europese databank van genetisch wolvenmateriaal. Dat verzamelen we bijvoorbeeld ook op doodgebeten schapen. Op die manier kunnen we hopelijk bepalen waar deze wolf vandaan komt", klinkt het.

De resultaten van dat DNA-onderzoek zouden eind volgende week bekend moeten zijn.

Aan de autopsietafel gaat de arbeid intussen voort. Na het "propere" werk volgt het inwendig onderzoek. Met een scalpel ontdoen de medewerkers van het INBO de wolf van zijn bruingrijs geschakeerde vacht.

"Wat we hier zien, bevestigt dat het om een verkeersslachtoffer gaat", zegt Kristof. "Er waren grote bloedingen op de longen en in de borstholte. We zien ook 2 gebroken ribben, bloedingen en scheurtjes aan de milt en lever. Alles wijst op een harde klap."

Wat het galgenmaal was van de wolf, is onduidelijk. "De maaginhoud woog 1,3 kilogram. We zien een zwarte pels met lange haren. Vermoedelijk geen ree of everzwijn, eerder een geitje", aldus de dierenarts. Verder onderzoek van de botfragmenten in de maag moet daarover uitsluitsel brengen.

Op het menu van het INBO staat deze week zeker geen wildragout van wolvenvlees. "Neen", lacht veearts Kristof, die fijntjes wijst op de risico's van parasieten en wormen. "Het vlees wordt afgevoerd naar Rendac. We houden wel wat weefsel bij in onze biobank voor verder onderzoek. Ook de schedel en de tanden van het dier bewaren we."

Vermoedelijk niet wolf Ben, al zal DNA-onderzoek uitsluitsel geven.