Boksclub in Turnhout wil kinesisten leren om Parkinsonpatiënten contactloos te laten boksen: "Werkt op kracht en evenwicht"

Elke week komen zo'n 50 patiënten trainen in Turnhout.

Artikel luisteren

3min

Meer info

De vereniging Parkiboks in Turnhout roept kinesisten en bokscoaches op om een vormingsdag te komen volgen. Zo leren ze hoe ze parkiboks zelf kunnen aanbieden aan mensen met de ziekte van Parkinson. Bij boksclub Boxing Kempen in Turnhout bokst al een 50-tal mensen met Parkinson wekelijks mee, en dat al zo'n 7 jaar lang. 

Parkiboks is een aangepaste vorm van contactloos boksen. De deelnemers boksen op commando van de trainer en vrijwilligers houden de pads vast. "Wij stoten nooit op het hoofd of het lichaam", legt initiatiefnemer van Parkiboks Turnhout Philip Pluym (54) uit. "Veiligheid is bij ons de prioriteit."

Philip Pluym bracht het initiatief mee naar de boksclub nadat bij hem in 2019 Parkinson werd vastgesteld. "Ik had eerst last van pijn in mijn linkerbovenarm", vertelt hij. Een specialist en een 2e arts vonden niets, pas in het universitair ziekenhuis volgde snel de diagnose. Pluym was toen 46.

Dat jaar zag hij een kleine demonstratie van parkiboks op een jongerendag voor mensen met Parkinson. "Dat wordt nergens gegeven in België. Dus ben ik zelf gaan zoeken op Facebook". Zo kwam hij bij Kris Gabriëls terecht, voorzitter van Boxing Kempen, die aan de slag ging. "Ik wist er eigenlijk niets van", zegt Gabriëls over de ziekte.

Hij zocht alles op over Parkinson en over boksen met patiënten in de Verenigde Staten en Nederland. Na ongeveer 3 jaar sprak hij de mensen van de boksbond aan, die meestapten in het verhaal. Volgens Pluym was Boxing Kempen de eerste boksgroep in Vlaanderen die met parkiboks startte.

Het grote verschil met gewoon boksen is volgens Gabriëls de combinatie van denken en doen. "Ik laat de mensen een aantal slagen uitvoeren terwijl ze een theoretische opdracht doen", zegt hij. Dat kan het alfabet opzeggen zijn of de maaltafels. 

Coördinatie en dubbeltaken zijn moeilijk voor mensen met Parkinson, bevestigt Pluym. "Maar voor ons is dat een extra stimulans om de hersenen aan het werk te zetten." Gabriëls verwijst naar wetenschappelijk onderzoek en zegt dat de medische wereld boksen ook aanraadt.

Voorzitter Philip Pluym samen met Fred Toné.

Fred Toné uit Merksplas heeft al ongeveer 6 jaar Parkinson. Hij speelde zaalvoetbal, maar dat ging steeds trager en hij kreeg bloeddrukvallen. Uiteindelijk kreeg hij de diagnose Parkinson. Nu rijdt hij met 3 andere patiënten elke week vanuit Merksplas naar Turnhout om te gaan parkiboksen. "Je doet allerlei oefeningen, een soort fitness, alles beweegt, en je krijgt meer kracht en evenwicht."

We proberen op een plezante manier te vechten tegen de miserie die de ziekte eigenlijk is

Kris Gabriëls, voorzitter Boxing Kempen

De ziekte is niet te genezen. "We hopen met Parkiboksen te blijven bewegen, onze stabiliteit te behouden en de symptomen zo ver mogelijk voor ons uit te kunnen schuiven", zegt Pluym. "Een bokser die stilstaat in de ring, krijgt klappen. Dus wij moeten ook veel bewegen tijdens de les."

"In het boksen proberen we op een plezante manier te vechten tegen de miserie die de ziekte eigenlijk is", besluit Gabriëls.

Trainer Kris Gabriëls (linksonder) geeft elke week training parkiboks.