In zijn memoires vertelt Rik Devillé openhartig over zijn eigen leven.

Artikel luisteren

6min

Meer info

Rik Devillé (82) heeft in de jaren 80 zeven jaar een relatie gehad. Dat schrijft de priester op rust in zijn memoires. Hij lichtte het bisdom hierover in, maar brak uiteindelijk met die vrouw omdat hij geen enkele steun kreeg. Het verplichte celibaat omschrijft hij als "crimineel".

Samenvatting:

  • Rik Devillé (82), priester op rust, schrijft in zijn nieuwe boek voor het eerst over de liefde van zijn leven, een vrouw die hij in het midden van de jaren 80 ontmoette in de parochie Don Bosco in Buizingen.

  • Het bisdom had weinig begrip voor zijn relatie. Devillé bleef uiteindelijk priester en schreef zijn geliefde een afscheidsbrief, na een relatie van 7 jaar.

  • Devillé beschrijft ook de seksuele spelletjes onder seminaristen en noemt het celibaat 'crimineel'. Na 33 jaar nam hij opnieuw contact op met zijn geliefde van toen.

Je kent hem waarschijnlijk uit de 4-delige documentairereeks 'Godvergeten ', waarin het seksuele misbruik binnen de katholieke kerk aan de kaak werd gesteld: Rik Devillé, de priester op rust die jaren getuigenissen van slachtoffers verzamelde en die bundelde hij in boeken als 'In de naam van de vader' en 'Godvergeten misbruik in de Kerk'. 

Nochtans was Devillé decennialang zelf priester. In 1963 begon hij aan zijn priesteropleiding aan het Grootseminarie van Mechelen. Vervolgens werd hij in 1969 tot priester gewijd. Begin jaren 80 ging hij aan de slag als pastoor in de parochie Don Bosco in Buizingen.

Hij hervormde de parochie tot een moderne, geëngageerde geloofsgemeenschap waarin leken een actieve rol opnamen. De parochie organiseerde er pastorale werkingen voor gezinnen, weduwen en gescheiden mensen. Daar ontmoette Devillé in het midden van de jaren 80 ook de liefde van zijn leven. 

"Op een bepaald moment begonnen de beelden aan de zijkanten van de kerk te dansen. Ge zijt een beetje van de grond. Ik denk dat de meeste mensen wel begrijpen wat verliefdheid is. We zagen elkaar tussen de soep en de patatten. Op een bepaald moment voel je dat je diepere gevoelens hebt."

"Verliefdheid, graag zien. De meeste mensen hebben het allemaal meegemaakt. Ja, ik herinner mij nog vieringen waar ik liedjes instak met een dubbele bodem. Van Stef Bos bijvoorbeeld: 'Wat een wonder van een vrouw'."

Met de modernisering van de kerk, na het Tweede Vaticaans Concilie, hoopte Devillé dat het celibaat stilaan zou worden afgeschaft. Daarom besloot hij eerlijk te zijn tegenover zijn oversten en stapt hij met zijn liefdesverhaal naar het . Daar vertelde hij open en bloot over zijn relatie. 

Er is in mijn ogen nooit een dialoog geweest. Die zitten in een blinde wereld

Rik Devillé, priester op rust en auteur

"Ik kan niet functioneren als ik op dat diepste geluk afgebroken moet worden", vertelde Devillé hen. Toch kon hij hiervoor op weinig begrip rekenen. "Bid jij wel genoeg? Er is in mijn ogen nooit een dialoog geweest. Die zitten in een blinde wereld. Die zien geen mens zitten van vlees en bloed. Nee, ge moogt naar huis gaan en bid goed. Het zal wel overgaan."

De relatie van Devillé blijkt allesbehalve een bevlieging: ze hield 7 jaar lang stand. Voor de voormalige priester past die liefde perfect bij de geloofsovertuiging 'God is liefde'. Net als vele collega's vindt hij dat geestelijken niet langer gedwongen zouden mogen worden om hun relatie in het verborgene te beleven. 

Seksualiteit en het verplichte celibaat blijven voor veel priesters tot op heden een heikel thema. Devillé zegt dat er in het seminarie met geen woord over gesproken wordt. Daarom beschrijft hij nu openlijk in zijn 9e boek de seksuele spelletjes onder seminaristen.  

Af en toe werden ze onrustig, door de opgekropte frustraties, het worstelen met het celibaat, het gebrek aan lichamelijkheid. En dan ging de stop van de fles

Rik Devillé, priester op rust en auteur

"Ik wist als kind al dat runderen soms onrustig worden. Dat duidt doorgaans op naderend onweer. Met de seminaristen gebeurde er iets gelijkaardigs. Af en toe werden ze onrustig, door de opgekropte frustraties, het worstelen met het celibaat, het gebrek aan lichamelijkheid. En dan ging de stop van de fles. De spanning moest eruit. Dan stortte een groepje seminaristen zich op een slachtoffer."

Zelf werd Devillé tijdens zijn legerdienst verkracht door een collega-seminarist, vertelt hij. Hoewel hij daar naar eigen zeggen geen trauma aan heeft overgehouden, sterkt het hem in zijn overtuiging dat een celibatair leven onhaalbaar is. Hij noemt het celibaat zelfs 'crimineel' en vindt dat seksualiteit even essentieel is als eten en drinken.

Na zijn gesprek met het bisdom besloot Devillé uiteindelijk wel om te blijven. Hij vreesde dat hij niets anders kon zijn dan priester. Aan de vrouw van wie hij hield, schreef hij een afscheidsbrief. Een fragment daarvan staat in zijn boek:

"Lieveling… Ik laat je los en weet dat ik verder zal leven als een dode die niet dood is. Ik durf ook niet verder te dromen dat wij het toch samen nog zullen realiseren… want dan wek ik weer hoop. Het liefste, het mooiste, het innigste, het edelste: jij, de vervulling van mijn leven. Ik ben te klein om je op te vangen."

"Al het mooie dat wij samen hebben opgebouwd en meegemaakt, is nooit meer uit te wissen. Nu gaan wij verder, jij en ik, onzichtbaar voor elkaar. Ik zal verstijven als ik jou zie. Ik omhels je met een eeuwige kus en doof nu zachtjes uit in jou. O, mijn lieveling, je Rik."

Pas 33 jaar na de relatie schreef Devillé zijn memoires. Hij nam opnieuw contact op met zijn geliefde van weleer. Voor hij over haar en hun romance schreef, wou hij eerst haar toestemming vragen. "We hebben een afspraak gemaakt. Met elkaar. De pijn, die is weer helemaal daar. Langs 2 kanten."

Of de verliefdheid ook terug is, daarop wil Devillé niet antwoorden. Met fonkelende ogen zegt hij: "De lezer of de kijker mag zijn fantasie gebruiken. Ik hoop dat hij nog lang en gelukkig leeft."

Source: VRT NWS · Machteld Libert

At a glance

Topic
World
Country
🇧🇪 BE
Publisher language
NL
Added to Allnira