Μια φίλη μου είδε και τα τρία παιδιά της να επιστρέφουν στο σπίτι μετά τις σπουδές τους. Όταν τη ρώτησα πώς είναι να βρίσκονται πάλι όλοι μαζί, μου απάντησε με μία λέξη: «Περίεργα».

Η απάντησή της «χωράει» πολλά. Τη χαρά της επιστροφής, αλλά και την αμηχανία μπροστά σε μια καθημερινότητα που χρειάζεται να οργανωθεί ξανά. Τα δωμάτια μπορεί να είναι τα παλιά, οι άνθρωποι όμως έχουν αλλάξει. Τα παιδιά έχουν μάθει να ζουν μόνα τους, αλλά και οι γονείς να ζουν χωρίς τα παιδιά στο σπίτι.

Οι σπουδές που τελείωσαν, μια επιστροφή από το εξωτερικό, η ανεργία, τα ακριβά ενοίκια ή ένας χωρισμός μπορεί να φέρουν τα ενήλικα παιδιά πίσω στο πατρικό. Κάποτε η διαδρομήαντιστρέφεται: οι ηλικιωμένοι γονείς μετακομίζουν στα παιδιά τους επειδή χρειάζονται υποστήριξη. Και στις δύο περιπτώσεις, προκύπτει το ίδιο ερώτημα: πώς ζείτε μαζί σήμερα, χωρίς να ξαναμπείτε στους χθεσινούς σας ρόλους;

Σχετικό θέμα: Πολυγενεακά νοικοκυριά: Μήπως ήρθε η ώρα για συγκατοίκηση με τους γονείς και τα παιδιά μας;

Όταν διαφορετικές γενιές μοιράζονται το ίδιο σπίτι

Στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2025, το 35% των ανδρών και το 22% των γυναικών ηλικίας 20 έως 34 ετών ζούσαν με τους γονείς τους. Στην απογραφή του 2021 στην Αγγλία και την Ουαλία είχαν καταγραφεί 4,9 εκατομμύρια ενήλικα παιδιά στο πατρικό, περίπου 700.000 περισσότερα από το 2011. Οι οικογένειες με ενήλικα παιδιά στο σπίτι είχαν αυξηθεί κατά 13,6%.

Η συγκατοίκηση εκτεινόταν και στους τριαντάρηδες. Περισσότεροι από ένας στους δέκα ανθρώπους ηλικίας 30 έως 34 ετών ζούσαν με τους γονείς τους το 2021, αύξηση περίπου 30% μέσα σε μία δεκαετία. Στο ακριβό Λονδίνο, ενήλικα παιδιά υπήρχαν σε περισσότερα από ένα στα τέσσερα οικογενειακά νοικοκυριά, σε ορισμένες περιοχές σχεδόν σε ένα στα τρία.

Το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς» μετατίθεται έτσι για αργότερα ή διακόπτεται από μια επιστροφή. Τα παιδιά μπορεί σήμερα να αισθάνονται πιο άνετα στο πατρικό, επειδή έχουν μεγαλύτερη ελευθερία από όση είχαν παλαιότερες γενιές. Ωστόσο, πολύ συχνά μένουν επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν ένα δικό τους σπίτι. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ανώριμα ή ότι δεν θέλουν να ζήσουν ανεξάρτητα.

Στο πατρικό με καινούργιες συμφωνίες

Το παλιό σπίτι μπορεί εύκολα να σας παρασύρει σε γνώριμες συμπεριφορές. «Τι ώρα θα γυρίσεις;», «Πάλι χρήματα ξόδεψες;». Από την άλλη πλευρά, τα άπλυτα ρούχα εμφανίζονται ξανά δίπλα στο πλυντήριο, με την προσδοκία ότι κάποιος θα τα αναλάβει.

Εάν είστε γονείς, η συγκατοίκηση δεν σας δίνει απεριόριστο λόγο στις επιλογές του ενήλικου παιδιού σας. Εάν επιστρέφετε ως παιδιά, η αυτονομία συνοδεύεται από συμμετοχή στις ευθύνες.

Σχετικό θέμα: Τι δεν πρέπει να λέτε ποτέ στα ενήλικα παιδιά σας

Μπορεί να βοηθήσει να σκεφτείτε ότι οργανώνετε ένα νέο νοικοκυριό μεταξύ ενηλίκων. Συζητήστε και ζητήστε προτάσεις από όλους. Η συνεργασία έχει περισσότερες πιθανότητες να λειτουργήσει όταν κανείς δεν αισθάνεται ότι απλώς υπακούει.

Συζητήστε πριν συσσωρευτεί ο εκνευρισμός

Μην περιμένετε τον πρώτο καβγά για να διαπιστώσετε ότι είχατε διαφορετικές προσδοκίες. Διαλέξτε μια ήρεμη στιγμή. Εάν δυσκολεύεστε, γράψτε προηγουμένως όσα θέλετε να πείτε.

Ξεκαθαρίστε:

  • Πόσο υπολογίζετε ότι θα διαρκέσει η συγκατοίκηση και πότε θα το ξανασυζητήσετε.
  • Πώς θα μοιράζονται λογαριασμοί, τρόφιμα και υπόλοιπα έξοδα, ανάλογα με τις δυνατότητες καθενός.
  • Ποιος αναλαμβάνει μαγείρεμα, καθαριότητα, ψώνια και πλύσιμο ρούχων.
  • Τι συμφωνείτε για θόρυβο, επισκέψεις και διανυκτερεύσεις.
  • Ποιοι χώροι είναι προσωπικοί και ποιοι κοινόχρηστοι.

Η οικονομική στήριξη χρειάζεται ειλικρίνεια. Οι γονείς δεν μπορούν μόνοι τους να λύσουν το στεγαστικό πρόβλημα, ούτε χρειάζεται να εξαντλούν τις οικονομίες τους από ενοχή. Αντίστοιχα, η δυσκολία ενός νέου να πληρώσει ενοίκιο δεν αποτελεί προσωπική αποτυχία.

Εάν οι γονείς είναι χωρισμένοι και το ενήλικο παιδί επιστρέφει στο σπίτι του ενός, καλό είναι να συζητηθεί εάν μπορεί να βοηθήσει οικονομικά και ο άλλος γονιός, ώστε να μη σηκώνει ο ένας όλα τα έξοδα.

Προσωπικός χώρος και ερωτική ζωή

Χτυπήστε πριν μπείτε στο δωμάτιο. Μην απαιτείτε αναφορά για κάθε έξοδο ή συνάντηση. Μια ενημέρωση ότι κάποιος δεν θα επιστρέψει για φαγητό ή θα αργήσει βοηθά την κοινή καθημερινότητα. Η απαίτηση να ζητάει άδεια περιορίζει την αυτονομία του.

Χώρο χρειάζεται και η ερωτική ζωή όλων. Συζητήστε εάν μπορούν να έρχονται σύντροφοι, να διανυκτερεύουν και ποια ενημέρωση χρειάζεται. Δεν υπάρχει μία συμφωνία κατάλληλη για κάθε σπίτι. Υπάρχουν όμως διαφωνίες που χρειάζεται να αναγνωριστούν εγκαίρως, ιδιαίτερα όταν κάποιος θεωρεί έναν όρο αδιαπραγμάτευτο.

Oταν η φωλιά ξαναγεμίζει: Συνωστισμός ή συγκατοίκηση
Η συγκατοίκηση γονιών και ενήλικων παιδιών χρειάζεται να αφήνει χώρο και για την προσωπική και ερωτική ζωή όλων. (AP Photo/Elise Amendola)

Θυμηθείτε επίσης ότι οι γονείς, είτε είναι ζευγάρι είτε έχουν νέους συντρόφους, χρειάζονται χρόνο για τη δική τους σχέση.

Βοηθήστε χωρίς να αναλαμβάνετε τον έλεγχο

Όταν ένα παιδί επιστρέφει μετά από απόλυση ή χωρισμό, μπορεί να νιώσετε την ανάγκη να λύσετε εσείς όλα του τα προβλήματα. Ρωτήστε πρώτα: «Τι θα σε βοηθούσε;». Μπορείτε να προσφέρετε βοήθεια στην οργάνωση των εξόδων ή στην αναζήτηση εργασίας, αφήνοντας τις αποφάσεις στον ίδιο τον άνθρωπο.

Αποφύγετε την κριτική και τις συγκρίσεις με άλλες εποχές, όταν η κατοικία ήταν περισσότερο προσιτή. Αποφύγετε επίσης να χρησιμοποιείτε τις ενοχές ως επιχείρημα. Μιλήστε συγκεκριμένα: «Κουράζομαι όταν αναλαμβάνω όλες τις δουλειές» αντί για «Εσύ ποτέ δεν βοηθάς».

Το ίδιο ισχύει όταν οι ηλικιωμένοι γονείς μετακομίζουν στο σπίτι σας. Η ανάγκη για βοήθεια δεν καταργεί την ανάγκη για επιλογές. Ρωτήστε πριν παρέμβετε και αφήστε τους να κάνουν όσα μπορούν. Οι δυνατότητες και οι ανάγκες διαφέρουν, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ασθένεια ή αναπηρία.

Χρειάζεται να συζητήσετε πώς θα μοιραστεί η φροντίδα, ώστε να μην πέφτει όλο το βάρος σε έναν άνθρωπο. Η οικογενειακή βοήθεια δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε λογαριασμό που κάποτε θα απαιτηθεί να εξοφληθεί.

Χωρέστε τα πράγματα και τις καινούργιες συνήθειες

Μια επιστροφή φέρνει βαλίτσες, βιβλία και αντικείμενα μιας άλλης ζωής. Συμφωνήστε πόσος αποθηκευτικός χώρος υπάρχει. Ξεδιαλέξτε όσα αξίζει να κρατηθούν, χρησιμοποιήστε κουτιά με ετικέτες και, εάν είναι πολλά, κάντε έναν απλό κατάλογο στο τηλέφωνο.

Βρείτε επίσης πράγματα που σας ευχαριστούν και μπορείτε να κάνετε μαζί, όπως να μαγειρέψετε, να καθίσετε στο τραπέζι ή να παρακολουθήσετε μια ταινία ή έναν αγώνα. Αυτές οι στιγμές σάς δίνουν την ευκαιρία να χαρείτε ο ένας την παρέα του άλλου, πέρα από τις δουλειές και τις υποχρεώσεις του σπιτιού. Μπορεί να διαφωνείτε στην πολιτική, να έχετε διαφορετικά γούστα ή άλλες συνήθειες. Αυτό δεν σας εμποδίζει να βρείτε κοινά ενδιαφέροντα και να περάσετε όμορφα μαζί.

Οι συμφωνίες θα αλλάζουν καθώς αλλάζουν οι δουλειές, τα εισοδήματα ή η υγεία. Επιστρέψτε στη συζήτηση όταν κάτι δεν λειτουργεί.

Το ζητούμενο είναι να ζούμε μαζί, διατηρώντας ο καθένας την αυτονομία του. Ίσως τότε το «περίεργα» της φίλης μου να γίνει η αρχή μιας πιο ουσιαστικής γνωριμίας: γονείς και παιδιά να μάθουν ξανά ο ένας τον άλλον, αυτή τη φορά ως ενήλικοι.


Με πληροφορίες από: Psychology Today, The Guardian

Όλες οι Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο,  στο ertnews.gr

Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο Google
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος

Source: ERT News · Έφη Ζέρβα

At a glance

Topic
World
Country
🇬🇷 GR
Publisher language
EL
Added to Allnira