Ο Πίτερ Φαρέλι είναι ένας από τους δημιουργούς που απέδειξαν ότι η κωμωδία μπορεί να είναι ταυτόχρονα προκλητική, εμπορική και βαθιά ανθρώπινη. Μαζί με τον αδελφό του, Μπόμπι Φαρέλι, υπέγραψε μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες κωμωδίες των τελευταίων δεκαετιών, από τον «Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο» μέχρι το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη», διαμορφώνοντας μια ιδιαίτερη κινηματογραφική γλώσσα, στην οποία το ακραίο χιούμορ συνυπάρχει με την τρυφερότητα για τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιθώριο. Ίσως από αυτές τις ταινίες να πήραν το θάρρος τους οι σειρές «South Park» και «Family Guy» που εξέλιξαν την κωμωδία ακόμα περισσότερο.

Η στροφή του προς το δραματικό σινεμά με το «Πράσινο Βιβλίο» (Green Book), ταινία που γύρισε χωρίς τη βοήθεια του αδελφού του, επιβεβαίωσε ότι πίσω από την υπερβολή των κωμωδιών του υπήρχε ανέκαθεν ένας σκηνοθέτης που ενδιαφερόταν για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις κοινωνικές αντιθέσεις και τη δυνατότητα των ανθρώπων να αλλάζουν. Η ταινία απέσπασε τρία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων εκείνο της Καλύτερης Ταινίας, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε και για το σενάριό της, σύνολο λοιπόν με δύο Όσκαρ. 

Με το «I Play Rocky», ο Φαρέλι επιστρέφει σε ένα είδος κοντά στον κλασσικό εμπορικό αμερικανικό κινηματογράφο, με μια πραγματική ιστορία που μοιάζει να έχει γραφτεί εξαρχής… για τον κινηματογράφο. Η ιστορία συνδέεται με την πορεία του Ρόκι Μπαλμπόα προς το ρινγκ, αλλά κυρίως με τον αγώνα του ανθρώπου που τον δημιούργησε για να καταφέρει να φτάσει μέχρι εκεί.

Πίτερ Φαρέλι: Ο σκηνοθέτης του «I Play Rocky» έγραψε 15 σενάρια για να τον δεχτεί το Χόλιγουντ

Το 1975, ο νεαρός και οικονομικά εξαθλιωμένος Σιλβέστερ Σταλόνε γράφει το σενάριο του «Rocky» και αρνείται να το πουλήσει εάν δεν του επιτραπεί να ερμηνεύσει ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι παραγωγοί βλέπουν τις δυνατότητες της ιστορίας, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να εμπιστευτούν έναν άγνωστο ηθοποιό. Εκείνος, όμως, επιμένει, ακόμη κι όταν οι οικονομικές δυσκολίες τον οδηγούν στα όρια της επιβίωσης.

Ο Άντονι Ιπολίτο ενσαρκώνει τον νεαρό Σταλόνε στην ταινία που λειτουργεί ως φόρος τιμής στα 50 χρόνια από την κυκλοφορία του αυθεντικού «Rocky», αλλά και ως υπενθύμιση ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες γεννήθηκαν επειδή κάποιος αρνήθηκε να αποδεχτεί την απόρριψη.

Το «I Play Rocky» κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της Tanweer.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Θα ήθελα να ξεκινήσω με μια παρατήρηση, αν μου επιτρέπετε. Θεωρώ ότι είστε ο Κεν Λόουτς της κωμωδίας. Συνδυάζετε μια νεορεαλιστική ματιά με την αληθινή ουσία των χαρακτήρων σας.

Πίτερ Φαρέλι: Σας ευχαριστώ. Είναι μια πολύ μεγάλη φιλοφρόνηση.

Πίτερ Φαρέλι: Ο σκηνοθέτης του «I Play Rocky» έγραψε 15 σενάρια για να τον δεχτεί το Χόλιγουντ

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Θα συνεχίσω με μια ερώτηση που φαντάζομαι ότι σας έχουν κάνει αμέτρητες φορές. Ποιο κομμάτι της πραγματικής ιστορίας ήταν τόσο καλό ώστε να μη χρειαστεί να το αλλάξετε καθόλου και τι αναγκαστήκατε να επινοήσετε για να εξυπηρετήσετε την κινηματογραφική αφήγηση;

Πίτερ Φαρέλι: Σχεδόν όλα είναι αληθινά. Θα έλεγα ότι το 95% της ιστορίας είναι πραγματικό. Άλλαξα μόνο ορισμένα πράγματα για να μπορέσει να προχωρήσει καλύτερα η αφήγηση. Για παράδειγμα, ο Σταλόνε πράγματι πούλησε τον σκύλο του για 40 δολάρια. Στην ταινία τον βλέπουμε αργότερα να τον αγοράζει ξανά για 1.000 δολάρια. Στην πραγματικότητα, όμως, έδωσε 4.000 δολάρια για να τον πάρει πίσω. Το ζήτημα ήταν ότι δεν μπορούσα να δείξω έναν άνθρωπο να κυκλοφορεί ξαφνικά με 4.000 δολάρια στην τσέπη. Θα έπρεπε να προσθέσω μια σκηνή στην οποία πηγαίνει στην τράπεζα, σηκώνει χρήματα και ούτω καθεξής. Δεν υπήρχε λόγος να το κάνω. Υπάρχει επίσης μια μικρή αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο απέκτησε τον σκύλο. Στην πραγματικότητα δεν τον βρήκε στον δρόμο, όπως παρουσιάζεται στην ταινία. Τον είχε αγοράσει νωρίτερα και, όταν στη συνέχεια έμεινε άστεγος, ζούσε μαζί του στον δρόμο. Ο σκύλος ήταν ακόμη κουτάβι. Επειδή δεν είχα τον χρόνο να δείξω ολόκληρη αυτή τη διαδρομή, αποφάσισα να ενώσω δύο διαφορετικά γεγονότα σε ένα. Όλα τα υπόλοιπα, όμως, είναι αληθινά. Ακόμη και η σκηνή με τον οικογενειάρχη που τον πλησιάζει ενώ εκείνος προσπαθεί να πουλήσει τον σκύλο του. Ο άνθρωπος αυτός έκανε τα ψώνια του, γύρισε και είδε τι συνέβαινε. Έγινε ακριβώς έτσι. Το ίδιο ισχύει και για τη σκηνή προς το τέλος, όταν ο Σταλόνε βγαίνει για πέντε λεπτά έξω από την πόρτα και του έρχεται μια ιδέα. Αυτό συνέβη πραγματικά, ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Είναι επίσης αλήθεια ότι την πρώτη ημέρα των γυρισμάτων έτρεξαν 19 μίλια. Ο Σταλόνε κατέστρεψε τα πόδια του από την πρώτη κιόλας ημέρα. Και την τρίτη ημέρα, το κομμάτι κρέας που χρησιμοποιούσαν στα γυρίσματα ήταν παγωμένο σαν πέτρα. Όλα αυτά είναι πραγματικά περιστατικά. Ακόμη και η μουσική που ακούμε στην ταινία είναι επιλεγμένη με βάση όσα συνέβησαν. Όταν ο Σταλόνε έγραφε το σενάριο του «Rocky», άκουγε το «Rock & Roll Woman» των Buffalo Springfield. Μου είπε ότι, μέσα στις τρεισήμισι ημέρες που χρειάστηκε για να γράψει το σενάριο, άκουγε συνεχώς τον ίδιο δίσκο, ξανά και ξανά. Φρόντισα να είμαι ακριβής ακόμη και σε αυτή τη λεπτομέρεια. Κάποιοι με ρώτησαν γιατί χρησιμοποίησα ένα τραγούδι του 1969, ενώ η ιστορία διαδραματίζεται το 1975. Και τους απάντησα πολύ απλά: «Επειδή αυτή ήταν η μουσική που άκουγε». Ήθελα να χρησιμοποιήσω τη μουσική που άκουγε πραγματικά, να διατηρήσω την ιστορία όσο πιο αυθεντική γινόταν.

Πίτερ Φαρέλι: Ο σκηνοθέτης του «I Play Rocky» έγραψε 15 σενάρια για να τον δεχτεί το Χόλιγουντ

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Ο Σιλβέστερ Σταλόνε είχε αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες και απορρίψεις προτού γράψει το «Rocky». Τι μπορεί να διδάξει η ίδια η ζωή σε έναν σεναριογράφο, που καμία κινηματογραφική σχολή δεν μπορεί να του μάθει;

Πίτερ Φαρέλι: Λέω πάντοτε στους ανθρώπους ότι η επιτυχία δεν έρχεται αμέσως. Ειδικά όταν είσαι σεναριογράφος. Οι καλλιτέχνες δεν καθιερώνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί κάποιος ζωγράφος να το καταφέρει, αλλά ακόμη κι αυτό συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια. Όταν μετακομίσαμε στο Λος Άντζελες με τον αδελφό μου, γράφαμε για εννέα ολόκληρα χρόνια προτού καταφέρουμε να γυρίσουμε την πρώτη μας ταινία. Μέχρι τότε είχαμε γράψει 15 σενάρια. Και πιστεύω ότι, με κάθε καινούργιο σενάριο, γινόμασταν καλύτεροι. Αλλά το σημαντικότερο μάθημα δεν ήταν αυτό. Ήταν ότι αρχίσαμε επιτέλους να ακούμε τον εαυτό μας. Στην αρχή προσπαθούσαμε συνεχώς να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Γράφαμε τα σενάρια που πιστεύαμε ότι οι άλλοι ήθελαν να διαβάσουν, τις ιστορίες που νομίζαμε ότι θα ενέκριναν οι άνθρωποι της βιομηχανίας. Ώσπου κάποια στιγμή είπαμε: «Στο καλό όλα αυτά! Ας γράψουμε επιτέλους κάτι που να αρέσει σε εμάς». Και τότε γράψαμε το «Ηλίθιος και Πανηλίθιος». Αυτή ήταν η πρώτη μας ταινία. Μάθαμε πάρα πολλά μέσα από εκείνα τα χρόνια της επιμονής. Κυρίως ότι πρέπει να συνεχίζεις, γνωρίζοντας πως τίποτα δεν πρόκειται να είναι εύκολο. Δεν θα είναι ποτέ εύκολο.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Το Χόλιγουντ ήθελε να αγοράσει το σενάριο του Σταλόνε, αλλά δεν τον ήθελε ως πρωταγωνιστή. Πιστεύετε ότι η σημερινή κινηματογραφική βιομηχανία θα έδινε ευκολότερα μια ευκαιρία σε κάποιον σαν εκείνον;

Πίτερ Φαρέλι: Είναι πιθανό. Δεν είμαι απολύτως σίγουρος.

Πίτερ Φαρέλι: Ο σκηνοθέτης του «I Play Rocky» έγραψε 15 σενάρια για να τον δεχτεί το Χόλιγουντ

Ξέρετε, αυτό ακριβώς έκαναν ο Μπεν Άφλεκ και ο Ματ Ντέιμον όταν ετοίμαζαν τον «Ξεχωριστό Γουίλ Χάντινγκ» (Good Will Hunting). Υπενθύμιζαν συνεχώς ο ένας στον άλλον την ιστορία του «Rocky». Είδα κάποτε μια συνέντευξή τους, στην οποία εξηγούσαν ότι επαναλάμβαναν διαρκώς: «Rocky, Rocky, Rocky! Δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε!». Γνώριζαν πολύ καλά την ιστορία του Σταλόνε. Ήξεραν ότι είχε γράψει το σενάριο, ότι ήθελε να πρωταγωνιστήσει ο ίδιος και ότι αρνήθηκε να κάνει πίσω. Αυτό ακριβώς αποφάσισαν να κάνουν και εκείνοι. Φυσικά, όταν επιμένεις σε κάτι τέτοιο, αναλαμβάνεις ένα τεράστιο ρίσκο. Μπορεί να καταρρεύσει ολόκληρη η ταινία και να μη γίνει ποτέ. Ο Ματ Ντέιμον και ο Μπεν Άφλεκ ήταν τότε δύο νέοι άνθρωποι. Δεν είχαν χρήματα και τα χρειάζονταν πραγματικά. Κι όμως, επέμειναν.Δεν ήταν διατεθειμένοι να υποχωρήσουν. Κατά κάποιον τρόπο, πιστεύω ότι τα σημερινά στούντιο είναι περισσότερο πρόθυμα να εμπιστευτούν έναν άγνωστο ηθοποιό. Κι αυτό επειδή υπάρχει πλέον μια διαφορετική τάση στη βιομηχανία. Οι ταινίες που στηρίζονται αποκλειστικά σε μεγάλα ονόματα δεν είναι πάντοτε εκείνες που σημειώνουν τις μεγαλύτερες επιτυχίες. Στη δική μας ταινία πρωταγωνιστεί ο Άντονι Ιπολίτο. Μέχρι τώρα σχεδόν κανείς δεν τον γνώριζε. Κι όμως, είναι μοναδικός. Πραγματικά δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε κάποιος άλλος να ερμηνεύσει καλύτερα αυτόν τον ρόλο. Υπάρχει επίσης ένα πρακτικό ζήτημα. Από τεχνική άποψη, όταν γυρίζεις μια ταινία με προϋπολογισμό μικρότερο από ένα εκατομμύριο δολάρια, μπορείς να διατηρήσεις ο ίδιος τον έλεγχο στην επιλογή των ηθοποιών. Και ένα εκατομμύριο δολάρια δεν είναι πολλά χρήματα για μια κινηματογραφική παραγωγή. Επομένως, γιατί να μη ρισκάρεις επιλέγοντας έναν άγνωστο ηθοποιό;

Πενήντα χρόνια μετά το πρώτο «Rocky», το «I Play Rocky» δεν ενδιαφέρεται απλώς να αναπαραστήσει τα παρασκήνια ενός κινηματογραφικού θρύλου· επιχειρεί να θυμίσει ότι πριν από κάθε μεγάλη επιτυχία υπάρχει συνήθως μια περίοδος αβεβαιότητας, αποτυχίας και αμφισβήτησης, την οποία η Ιστορία συχνά παραλείπει όταν έρχεται η ώρα να απονείμει τα εύσημα. Αυτή είναι η σημαντικότερη συγγένεια ανάμεσα στον πραγματικό Σιλβέστερ Σταλόνε, στον φανταστικό Ρόκι Μπαλμπόα και στον Πίτερ Φαρέλι: η ανάγκη να επιμείνουν σε κάτι που οι άλλοι θεωρούσαν αδύνατο. Άλλωστε, όπως υπενθυμίζει και η ίδια η ταινία, αν δεν πιστεύεις εσύ στον εαυτό σου, πώς περιμένεις να πιστέψει κάποιος άλλος σε σένα; Μερικές φορές χρειάζεται απλώς να κάνεις το άλμα της πίστης. Και να αποδεχτείς ότι η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι πάντοτε εκείνη που κατακτάς μέσα στο ρινγκ, αλλά εκείνη που έχεις ήδη πετύχει αρνούμενος να εγκαταλείψεις πριν καν ακουστεί το πρώτο καμπανάκι.

Η ταινία «I Play Rocky» κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της Tanweer.

Όλες οι Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο,  στο ertnews.gr

Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο Google
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος

Source: ERT News · Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

At a glance

Topic
World
Country
🇬🇷 GR
Publisher language
EL
Added to Allnira