Ισπανία: Στους δρόμους οι εργαζόμενοι για μισθούς, στέγαση και ακρίβεια

Η στεγαστική κρίση στην Ισπανία δεν αφήνει ανεπηρέαστους ούτε όσους εξασφαλίζουν εισόδημα υψηλότερο από τον εθνικό μέσο μισθό. Η Μαρ βρέθηκε φέτος αντιμέτωπη με την αβεβαιότητα, καθώς πλησίαζε η ληξη του μισθωτηρίου. Την ίδια περίοδο, πληροφορήθηκε ότι η συγκάτοικός της κατάφερε να αγοράσει δικό της σπίτι, χάρη σε κληρονομιά που έλαβε.

Η Μαρ, 32 ετών, εργάζεται στη Μαδρίτη και λαμβάνει καθαρό μισθό περίπου 2.500 ευρώ, με 14 καταβολές. Εάν θέλει να αποκτήσει τη δική της κατοικία και να ζήσει μόνη της, έχει πλέον δύο επιλογές: είτε να διαπραγματευτεί με τον ιδιοκτήτη την ανανέωση του μισθωτηρίου, διατηρώντας το ενοίκιο στα 1.000 ευρώ τον μήνα, ποσό που καταβάλλει τα τελευταία πέντε χρόνια, είτε να αναζητήσει άλλη κατοικία, με ενοίκιο που δεν θα ξεπερνά το 30% του εισοδήματός της, δηλαδή περίπου τα 750 ευρώ τον μήνα.

«Η εναλλακτική θα ήταν να αγοράσω δικό μου σπίτι. Ωστόσο, τα χρήματα που έχω δαπανήσει όλα αυτά τα χρόνια για ενοίκιο δεν μου έχουν επιτρέψει να αποταμιεύσω ένα σημαντικό ποσό, ιδίως αν συνυπολογίσω τη συνεχή αύξηση των τιμών. Επιπλέον, πληρώνω ξεχωριστά για τη θέση στάθμευσης, η οποία κοστίζει πάνω από 100 ευρώ, ενώ μόνο για βενζίνη μπορεί να ξοδεύω έως και 50 ευρώ την εβδομάδα. Έτσι, η αγοραστική μου δύναμη μειώνεται διαρκώς», δήλωσε στο RTVE Noticias.

Εάν η Μαρ αναζητούσε διαμέρισμα άνω των 40 τετραγωνικών μέτρων με μηνιαίο ενοίκιο έως 750 ευρώ, θα έβρισκε μόλις μία διαθέσιμη αγγελία σε ολόκληρη τη Μαδρίτη, σύμφωνα με την πλατφόρμα ακινήτων Idealista, και μάλιστα εκτός του κέντρου της πόλης. Για να εντοπίσει οκτώ διαθέσιμα ακίνητα, θα έπρεπε να αυξήσει τον προϋπολογισμό της στα 850 ευρώ, εκ των οποίων μόνο τα έξι προσφέρονταν για μακροχρόνια μίσθωση.

Οι επιλογές της θα έφταναν περίπου τις είκοσι, εάν δεχόταν να περιοριστεί σε στούντιο μικρότερα των 30 τετραγωνικών μέτρων. Ωστόσο, η κατασκευή τόσο μικρών κατοικιών δεν επιτρέπεται πλέον από τους πολεοδομικούς κανονισμούς, είτε πρόκειται για νεόδμητα είτε για ανακαινισμένα ακίνητα.

Εάν πρόκειται να καταβάλλει 1.000 ευρώ τον μήνα, όπως λέει, θα προτιμούσε να παραμείνει στο σημερινό της διαμέρισμα, παρά το γεγονός ότι έτσι θα διέθετε πάνω από το 40% του μισθού της για τη στέγαση, υπερβαίνοντας το όριο της οικονομικά βιώσιμης επιβάρυνσης. Τελικά, επέλεξε μια τέταρτη λύση: να νοικιάσει ένα δωμάτιο στο σπίτι της πρώην συγκατοίκου της, η οποία πλέον έχει αποκτήσει δική της κατοικία, πληρώνοντας χαμηλότερο ενοίκιο και εγκαταλείποντας την προοπτική να ζήσει μόνη της.

«Όλα έχουν σχεδιαστεί για ζευγάρια», σχολιάζει απογοητευμένη.

Ωστόσο, οι αποδοχές της Μαρ είναι υψηλότερες από εκείνες της πλειονότητας των εργαζομένων στην Ισπανία. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Ισπανία το 2025 ανερχόταν σε 2.508,64 ευρώ, καταβαλλόμενος σε 14 δόσεις, πριν από την αφαίρεση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών. Πιο αναλυτικά στοιχεία παρέχει το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ισπανίας (INE), αν και τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα δεδομένα του αφορούν το 2024. Εκείνη τη χρονιά, ο διάμεσος μισθός, δηλαδή η τιμή που χωρίζει τους εργαζομένους σε δύο ίσα μισθολογικά τμήματα, ανερχόταν σε 2.001 ευρώ, ενώ ο συχνότερα καταβαλλόμενος μισθός διαμορφωνόταν στα 1.180 ευρώ.

Καλύτεροι μισθοί αλλά ακριβότερη στέγαση

Ωστόσο, οι μισθοί δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που καθορίζει την αγοραστική δύναμη.

«Θεωρώ ότι οι μισθοί έχουν αυξηθεί, αλλά εμείς πνιγόμαστε. Είναι σαφές ότι στις μεγάλες πόλεις υπάρχουν περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες, κάτι που δεν ισχύει για το σύνολο της χώρας. Οι περισσότερες περιοχές καταγράφουν μισθούς χαμηλότερους από τον εθνικό μέσο όρο», αναφέρει ο 32χρονος Χόρχε, ο οποίος μετακόμισε από τη Βαλένθια στη Βαρκελώνη, αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες.

Τα στοιχεία του INE για το 2024 επιβεβαιώνουν τις διαπιστώσεις του Χόρχε, αλλά και τους λόγους που τον οδήγησαν να μετακομίσει: μόνο η Καταλονία, η Μαδρίτη, η Ναβάρα και η Χώρα των Βάσκων κατέγραφαν μισθούς υψηλότερους από τον εθνικό μέσο όρο.

Σήμερα, ο Χόρχε κερδίζει περίπου 1.700 ευρώ τον μήνα και διαθέτει λίγο πάνω από το 32% του εισοδήματός του για το ενοίκιο. Ωστόσο, στη Βαρκελώνη, όπου εργάζεται σε αρχιτεκτονικό γραφείο, βρίσκεται αντιμέτωπος με άλλες προκλήσεις,

«Νοίκιαζα παράνομα για έναν χρόνο ένα διαμέρισμα που υπάγεται σε καθεστώς επίσημης προστασίας. Υπέγραψα συμβόλαιο μόλις συμπληρώθηκε η απαιτούμενη δεκαετία, μετά την οποία ο ιδιοκτήτης επιτρεπόταν να το διαθέσει στην αγορά. Και τώρα πρόκειται να του καταβάλω το μισό ποσό σε μετρητά. Όταν προσπαθείς να βρεις ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα, καταλήγεις πάντα να κάνεις ό,τι θέλει ο ιδιοκτήτης», εξηγεί.

Στο περιβάλλον του, όπως λέει, πρόκειται για ένα διαδεδομένο πρόβλημα και υπάρχουν πολλές ομάδες στο WhatsApp μέσω των οποίων μαθαίνουν από στόμα σε στόμα για νέα διαμερίσματα προς ενοικίαση, αλλά και επιλύουν διαφορές με μεσιτικά γραφεία, όπως: «Σήμερα ξύπνησα με αυτό το μήνυμα από έναν φίλο ενός φίλου: “Παιδιά, ξέρει κανείς κάποιον δικηγόρο που να ασχολείται με ζητήματα ενοικιαστών και επιστροφή εγγυήσεων;”»

Μια μελέτη του Ινστιτούτου Ερευνών της Deutsche Bank, την οποία επικαλείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να δικαιολογήσει το στεγαστικό της σχέδιο, δείχνει ότι το μέσο εισόδημα από ενοίκια στη Βαρκελώνη και τη Μαδρίτη ανέρχεται στο 74% του μέσου καθαρού μισθού. Από τις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, μόνο η Λισαβόνα ξεπερνά αυτό το ποσοστό, στο 116%.

Οι μεσαίες πόλεις πλήττονται περισσότερο από τις αυξήσεις τιμών

Αυτές οι δύο μεγάλες ισπανικές πόλεις, μαζί με τις Βαλεαρίδες Νήσους, καταγράφουν τα υψηλότερα ενοίκια στην Ισπανία. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία της Idealista, η μεγαλύτερη αύξηση στην προσφορά κατά το τελευταίο έτος σημειώθηκε σε πρωτεύουσες επαρχιών όπως η Ουέσκα (20%), καθώς και η Ουέλβα, η Παλένθια και η Ποντεβέδρα (13%). Μάλιστα, όσον αφορά τις κορυφαίες θέσεις, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές: στη Βαρκελώνη- όπου, λόγω του ότι η αγορά θεωρείται «τεταμένη», εφαρμόζεται το ανώτατο όριο τιμών που προβλέπει ο Νόμος περί Στέγασης- οι τιμές για τις νέες μισθώσεις αυξήθηκαν μόλις κατά 0,3% τον τελευταίο χρόνο. Αντιθέτως, στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα και τη Μαδρίτη, όπου δεν υφίστανται περιορισμοί στις αυξήσεις των τιμών, τα ποσοστά ανόδου διαμορφώθηκαν στο 7,6% και 4,5% αντίστοιχα.

Σε μια ενδιάμεση κατάσταση- μεταξύ των μεγαλύτερων αυξήσεων και των τιμών που κυμαίνονται σε μεσαία προς υψηλά επίπεδα- βρίσκεται η Βαλένθια, όπου ζει ο Ραφαέλ. Ο 38χρονος ζωγράφος από την Κόρδοβα είδε το ενοίκιο για το διαμέρισμά του- σε μια περιοχή με καλή συγκοινωνία αλλά εκτός κέντρου- να εκτοξεύεται: από τα 450 ευρώ τον μήνα που πλήρωνε πριν από πέντε χρόνια, σήμερα οι τιμές στην ίδια περιοχή κυμαίνονται μεταξύ 800 και 900 ευρώ. Πρόκειται για αύξηση άνω του 70%– κάτι που ο ίδιος χαρακτηρίζει «εξωφρενικό»- και τον οδήγησε στην απόφαση να μετακομίσει σε μια κοντινή πόλη, όπου μπορεί να νοικιάσει ένα μεγαλύτερο σπίτι με αυλή.

Ωστόσο, πριν από τέσσερις μήνες, ο ιδιοκτήτης τον ενημέρωσε ότι θα πρέπει να εγκαταλείψει το διαμέρισμα στις αρχές Ιανουαρίου. Όπως λέει, η αναζήτηση νέας κατοικίας αποδεικνύεται αρκετά δύσκολη. Ο Ραφαέλ αποπληρώνει στεγαστικό δάνειο ύψους περίπου 60.000 ευρώ για να ανακτήσει το σπίτι των γονιών του στην Κόρδοβα, το οποίο είχε κατασχεθεί από την εφορία λόγω ανεξόφλητης οφειλής 27.000 ευρώ. Το ακίνητο είχε αρχικά αγοραστεί από επενδυτικό fund που ειδικεύεται στην εξαγορά προβληματικών περιουσιακών στοιχείων. Στη συνέχεια, ο ίδιος κατάφερε να το αποκτήσει εκ νέου, από κοινού με συγγενικό του πρόσωπο, καταβάλλοντας τίμημα τριπλάσιο από το ποσό που είχε δώσει το fund για την αγορά του.

Παράλληλα, η μηνιαία δόση του στεγαστικού δανείου εξακολουθεί να επιβαρύνει σημαντικά τον οικογενειακό του προϋπολογισμό, ενώ τα μεσιτικά γραφεία αρνούνται να του προσφέρουν νέο μισθωτήριο συμβόλαιο. Ως εκ τούτου, θα χρειαστεί να εξασφαλίσει εγγύηση από κάποιον φίλο του.

«Το ενοίκιο πρέπει να αντιστοιχεί στο ένα τρίτο του μισθού μου, οπότε αν ξεπερνά τα 400 ευρώ, δεν μπορώ να το αντέξω οικονομικά. Ο τελευταίος μου μισθός ήταν 1.278 ευρώ», δηλώνει, αν και παραδέχεται ότι ένα μέρος των αποδοχών του καταβάλλεται «μαύρα» και ότι, τα τελευταία χρόνια, αξιοποιεί τα Σαββατοκύριακά του κάνοντας διάφορες μικροδουλειές για να ενισχύσει το εισόδημά του.

«Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ζήσεις αξιοπρεπώς, χωρίς αυτό να κοστίζει την ψυχική σου υγεία. Ίσως να κινδυνεύει και η σωματική υγεία», καταλήγει.

Η διευρυνόμενη απόκλιση ανάμεσα στην αύξηση των μισθών και την εκτίναξη των ενοικίων αποτελεί το υπόβαθρο της πανεθνικής απεργίας που πραγματοποιείται σήμερα 11/11 στην Ισπανία. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη απεργία που προκηρύσσουν τα μεγάλα συνδικάτα εδώ και 14 χρόνια, με την πρωτοβουλία να έχει ενισχυθεί από τη δράση του Συνδικάτου Ενοικιαστών. Το σύνθημα της απεργίας συμπυκνώνει τις ανησυχίες της Μαρ, του Χόρχε και του Ραφαέλ, αν και μόνο ένας από τους τρεις έχει επιβεβαιώσει ότι θα συμμετάσχει: «Μισθοί. Στέγαση. Τιμές».

Ένα άρθρο της Sofía Soler (RTVE), που δημοσιεύθηκε αρχικά στις 10 Νοεμβρίου 2026, 07:07 (ώρα Κεντρικής Ευρώπης)

Μετάφραση-επιμέλεια: Εύη Τσιριγωτάκη

Όλες οι Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο,  στο ertnews.gr

Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο Google
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος